روز هايی می آيند که دلت می خواهد

آدمی از آن خوب هايش , روبه رويت بنشيند

خوب يعنی کمی بيشتر حوصله داشته باشد

خوب يعنی کمی صميمی تر باشد

يعنی به تو بيشتر از خودش فرصت حرف زدن بدهد

و خودش را بيشتر از تو قضاوت کند

بگذارد غريبی کنی ,

بی موقع ساکت شوی و آن گرماگرم صحبت , بغضت بشکند و ...

شايد هم حرف هايی را که تو دلت می خواهد , بی حاشيه بگويد

وقتی می داند به او نياز داری ,

ژست روشنفکری اش تو را در حال خودت رها نکند

آدمی باشد که اول و آخر بتوانی رويش حساب کنی

از بالا نگاهت نکند

دچار خود بزرگ بينی و خود کوچک بينی هم نباشد

آدمی که در کلام و نگاه خيلی بيشتر از , پند و اندرز

محبت کند , محبت کند و محبت کند ...............