(( خدايا راهی نمی بينم و آينده پنهان است .

اما مهم نيست , همين کافی است .

که تو همه چيز را می بينی و من تو را ,

خدايا در اين دنيا پيوسته در معرض نابودی , هلاک و مرگ هستم

در دل می گويم :

خدايا به خاطر بندگانت معجزات بی شماری می کنی

پس به نجات من هم بيا , مرا آن موهبت بخش که در تو زندگی کنم .

پيش بروم و نفس گسيخته را بکشم

مبادا که از ياد ببرم

تو پناه و آسايش من هستی

با دستی دامن تو را می گيرم

با دست ديگر به تهيدستان و دردمندان ياری می رسانم

مرا در اوقات تنهايی و نيازمندی تنها مگذار ,

ای رحيم و بخشنده

مرا درياب ))