من درختم , ساقه ام نقش ستونی است به ايوان فلک

يک دو صد رنگ به رختم , من درختم

تشنگی , عمق دهد ريشه ی در خاک مرا

آفتاب , گر ندهد نور , تن پاک مرا

تن من خم نشود , لحظه ای عزم مرا کم نشود

سر خود را به فلک دارم و چشمم به ملک

قد خود اوج کنم تا که به نوری برسم

من درختم , تکيه بر دگری جمله حرام است مرا

خود تکيه گاهم همه را .