اميد من ...

در اين تيرگی شب کنار شعله سوزان شمع , به ياد تو بيدار نشسته ام .

نمی دانم به خواب رفته ای يا با فکر و انديشه چون من می جنگی .

ديدگان آبی رنگت را پرده ای در پس خود مخفی داشته

 و پاسداران سياه جامه پلک ها روی هم آرميده اند .

غافل از اينکه من در کنار اين شمع به ياد آنم که چرا با بی رحمی و سنگدلی مرا ترک کردی

و آخرين نگاهت چنان بر پيکرم آتش زد که ساعت ها بلکه روزها در انديشه ام .......