معبودم : هنگامی که زندگيم به شب های تيره وتار شباهت داشت , زمانی که مرگ را از دريچه ديدگانم به خود نزديک می يافتم , عشق تو در آسمان تيره و ظلمانی وجودم طلوع کرد و در افق مقدس عشق تو زندگی از دست رفته ام را بازيافتم .

وجود تو و نگاه تو هر کدام رشته عمر مرا به دست گرفته و حلاوت و شيرينی به زندگيم بخشيدند قلب و جان من , ديده و روح من به آرزوی تو زنده خواهد ماند