يکی بپرس , که از زندگی چه می دانيم ؟

نفس کشيدن آيا نشان زيستن است ؟

خموش , مردن ؟

                            يا

                                    شور و شوق پروردن ؟!

چو آفتاب , به اين لحظه ها درخشيدن

اميد و شادی و شور و نشاط بخشيدن

مگر نه اينکه غمی سهمگين به دل داريم

مگر نه اينکه به رنجی گران گرفتاريم

نشاط مان را بايد هميشه , چون خورشيد ,

بلند و گرم در اعماق جان نگهداريم .

مده به پيچک غم , آب و آفتاب و نسيم

بيا دوباره به فرياد ارغوان برسيم !!!

                                                                     (( فريدون مشيری ))