(( چو خورشيد , زنم سوی تو پر ,

چون ماه , شبی می کشم از پنجره سر ! ))

اندوه , که خورشيد شدی ,

تنگ غروب !

افسوس , که مهتاب شدی

وقت سحر !

(( فريدون مشيری ))